Afbeelding
 

Thuispagina
Gebieden
Zoeken
Dolomieten
Beginpagina
Gebiedsinformatie
Trentino
Geologie
Overzichtskaart
Picture Gallery

Wandeling 1
Adamello-Brenta
Panorama 1
Route
Kaart Brenta
Vie Ferrate

Wandeling 2
Panorama 2
Panorama 3
Panorama 4
Panorama 5
Belluno-park
Route
Detailkaart

Wandeling 3
Panorama 6
Panorama 7
Panorama 8
Panorama 9
Panorama 10
Route
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding

Dagtochten rond de Sella

In augustus 1994 gaan Wilma en ik naar een NIVON-trefkamp in Corvara. Het principe van een dergelijk trefkamp is dat je er allerlei mensen treft waar je - op eigen initiatief - tochten mee kan ondernemen. Het enige dat vanuit de organisatie wordt geregeld is een gemeenschappelijke tent, waar 's avonds koffie wordt geschonken en ervaringen uitgewisseld worden.
Corvara is een toeristische plaatsje ligt in het begin van het Val Badia (dat de overgang van de westelijke naar de oostelijke Dolomieten vormt), ten noorden van het Sellamassief, aan de voet van de Piz da Lech (Boeseekofel). Naar het westen kom je op de Passo Gardena, aan de noordzijde rijst het Puez-massief omhoog. In augustus gaan de meeste Italianen ook op vakantie, zodat het al snel zeer druk op de camping wordt. Ongelofelijk hoe dicht die op elkaar gaan staan en het dan nog gezellig vinden ook.

Afbeelding

Voor een routekaartje (121 kB), en tabellen met de aangedane plaatsen, afstanden en wandeltijden zie de route.

Lech Boè (Lach Boesee)
De eerste dagtocht gaat naar het Lech Boè (Lach Boesee).We beginnen met een landelijk weggetje over de alpenweide, vanwaar je mooi zicht op het dal hebt. Via het Crëb de Sela komen we bij de Crëb de Munt, waar ook veel dagjesmensen met de berglift uit Corvara aankomen.
[Zie panorama 6]
Deze route is ook populair bij de Parapente-vliegers, die van hieruit weer omlaag zweven. Als we verder gaan komen we bij het meertje uit, dat fraai tussen de steile rotswanden ligt. Dit blijkt het doel van de vele dagjesmensen te zijn. Na een middagpauze gaan we via een mooi bospad weer terug.

Afbeelding

Puez-Odle
De volgende tocht doen we in het Puez-massief, dat in het Natuurpark Puez-Odle ligt. Dit spectaculaire, prachtige berggebied werd door Reinholt Messner als woonplaats gekozen. Met de auto rijden we naar de Passo Gardena, waar je mooi de Langkofel kan zien liggen (zie de tweede foto op de Beginpagina Dolomieten). Hier gaan we over de Alta Via 2 omhoog naar het Alti Piano di Crespëina, een steenwoestijn met kleine ijskoude meren en veel uitzicht. Midden op domineert een vulkaankegel de vlakte. Dit gebied is een eldorado voor fossielenzoekers, met name bij de San Classiano formatie. Bij de Forcella de Ciampei kijken we naar het zuidoosten steil omlaag naar Corvara, erg mooi. Van hieruit gaat er ook een tocht naar de Sas Songher (3.665 m), een mooie beklimming waar wij niet meer aan toegekomen zijn. Wij dalen van de Forcella echter naar de noordwest kant af, in het ongerepte Vallunga dal. Een langgerekt dal met steile, dicht beboste wanden, waar nog veel gemzen voorkomen. Het heeft enkele dagen geleden enorm geregend, waardoor overal dikke lagen kiezels en grind over de hellingen omlaag gekomen zijn. Het dal begint (van onze kant af) tamelijk rustig maar wordt naarmate we verder afdalen steeds drukker: met de auto kan je tot dichtbij de San Silvester kapel komen.

Hospicio di Santa Croce
Met Piet gaan we daarna naar La Villa Stern, vanwaar we over een prachtige alpenweideroute omhoog lopen. Hier begint het natuurpark Fanes-Sennes-Braies, waar ook de Alta Via 1 door heen komt. [Zie panorama 7]
Boven de weide rijst de rotswand van de Sas di Croce omhoog, een ringvormig massief dat genoemd is naar ons doel, het heilige kruis van Leonardo. Hier staat een eeuwenoude herberg, verder is er alleen het mooie uitzicht. Via een ander pad lopen we weer terug. Tussen de alpenweiden liggen mooie boerderijen in een Tiroler bouwstijl. Het (oorspronkelijk) sterk katholieke karakter van de streek blijkt wel uit de diverse in bomen uitgesneden Christusbeelden die we passeren.

Sella overschrijding

Nu wordt het menens: we gaan een meerdaagse tocht over de Sella doen. De aanloop is hetzelfde als de eerste dagtocht naar het Lech Boè (Lach Boesee). Vandaar gaan we verder naar de Rifugio Franz Kostriet al Vallon. [Zie panorama 8]
Een pad door het puin om de Ponte waarna we een sterk geŽrodeerd, afgetrapt en steil pad omhoog klauteren. Over een hooggelegen rand komen we bij de Piz Boè (3.152 m). De Cabine Piz Fassa blijkt een heuse bemande berghut. Van hieruit hebben we een schitterend overzicht over het Sella-massief. Aan de zuidkant zien we de Marmoladagletsjer oplichten door de loodgrijze wolken. Wij dalen aan de andere kant af naar de Rifugio Boè (2.871 m) die op een kaal plateau tussen de rotswanden ligt.
De volgende dag trekken we verder over dit plateau langs de Alta Via 2. Hier passeren we surrealistisch aandoende rotskloven en steil omhoog stekende torens en pinakels.

Afbeelding
Klik op de foto voor panorama-uitvoering

Langs een puinhelling in de blinkende zon dalen we weer af richting Passo Gardina. We komen langs de Rifugio Cavazza, waar veel mensen aankomen die de prachtige klettersteig Brig Tridentina hebben gedaan. Overigens zijn de klettersteigs in dit gebied behoorlijk steil, het is veel meer echt klimmen dan in andere gebieden zoals de Brenta. Wij zijn maar een keer aan een klettersteig toegekomen, maar hadden toen te grote/zware rugzakken om hem goed te kunnen doen. Bovendien was het enorm druk op deze populaire routes in augustus. Niet lang nadat we uit de hut vertrokken zijn gaat het hard regenen. De afdaling door de stromende regen is niet echt een pretje, maar we komen heelhuids weer beneden aan.

Val Gardena
Tenslotte hebben we nog een tweedaagse tocht met een gezellig groepje van vijf gemaakt waarvan ik de namen vergeten ben. Een meisje van ongeveer twaalf jaar, en een vrouw met een zoontje van vier jaar. Met de auto gingen we naar Wolkenstein in Val Gardena, van waaruit we een zijdal in de Odle (Geisler) inliepen. We overnachten in de Rifugio Firenze (Regensburger hütte). Voorbij de hut liggen idylische bergweiden, met veel bloemen en een prachtige afsluiting door de rotswanden van de Odle.
De volgende dag gaan we met zijn drieeën over een ander pad weer terug. We gaan nog wat omhoog, waar we de Odle (Geisler) mooi kunnen zien. Deze bergketen daalt, en wordt tenslotte een rand dat boven een steile rotswand loopt. Het uitzicht over de Val Gardena en de massieven die aan de andere kant liggen is werkelijk sprookjesachtig. Tenslotte komen we in San Christina in Gardena aan, waar we de bus terug nemen. We passeren de prachtige Langkofel. Moe maar voldaan arriveren we in Corvara.

Afbeelding

Nadere informatie
Gids: Dolomiten door Höfler/Werner, uitgave Rudolf Rother biedt een overzicht van de belangrijkste (klettersteig)routes in (o.a.) de Sella, Langkofel/Plattkofel, de Puez en Odle (Geisler)massieven.
Goede kaarten zijn er van de Italiaanse serie Tabacco: Alta Badia/Livanallongo (1:25.000) en de Kompass-serie (ook 1:25.000).
Algemenere gidsen bij gebiedsinformatie Dolomieten.
 

Thuispagina > Gebieden > Dolomieten > Dagtochten Sella

Copyright © Jaap van der Veen |  Disclaimer | Reageren